Toen Polen nog niet zo vrij toegankelijk was als nu, ben ik er een
aantal keer geweest. De eerste keer was in 1987. We verplaatsten
ons per trein en op de meegenomen fiets. Polen was er slecht
aan toe op dat moment, hetgeen zich vertaalde in de slechte
verkrijgbaarheid van eten en drinken. Fotograferen van
spoorwegobjecten was toen nog verboden; alleen in enkele
depots was het toegestaan. Daarvoor moest lang tevoren een
vergunning worden aangevraagd.
Latere tripjes naar Polen werden per auto ondernomen. Nog
steeds was fotograferen taboe, dus dat moest met de grootste
omzichtigheid gebeuren. Gelukkig is dat altijd goed gegaan. Mijn
laatste bezoek aan Polen dateert alweer uit 1991: ik heb sinds
die tijd eerlijk gezegd ook geen behoefte meer gehad het land te
bezoeken.